صبح، یعنی آیه های انتظار خورشید که اکنون به طلوع درآمده است.
صبح، یعنی نوای بلند اذان، بر مناره های فیروزه ای نیایش سحر.
یعنی سلام به هوایی که هدیه آسمان به تنفس ماست.
یعنی سپاس از این که باز هم فرصت دیدار با شاخسار درختان و بال پرندگان، به چشم های ما ارزانی شده است.
صبح، تجدید عهد قدیمی دل، با یاد خداست

گاهگاهی كه دلم میگیرد به خودم میگویم:
در دیاری كه پر از دیوار است
به كجا باید رفت؟
به كه باید پبوست؟
به كه باید دل بست....
حس تنهای درونم گوید؟
بشكن دیواری ، كه درونت داری
چه سوالی داری ؟
تو خدا را داری و خدا اول و آخر با توست

معبودم!
ای که هم در آسمانی و هم در زمین
هم در دشتهای گسترده و
هم در اوج قله ها و
هم لای ستاره ها و هم روی ماه!
اکنون خود را به نیاز، تسلیم تو کرده ام

مہربان خداے من...
این دست هاے خالے بہ سوے تو بلند میشود
تو خود ای خزانہ دار بخشش ها ،
بهترین ها را براے ما و دوستانمان محقق کن!
اگر قابل بدانے
دعا میکنم هیچ بنده اے از بندگانت، عمر بہ بیمارے نگذراند
و اسیر درد و رنج نگردد…
دعا میکنم شفا دهے تمام دردمندان  را…
سلامت بدار تمام کسانے را کہ جز تو پناه و یاورے ندارند
و براستے که همہ ے ما کسے جز تو نداریم…
پرکن دامان کسانے راکہ دستشان بہ درگاه بی نیاز توست...
و صبور گردان تمام منتظران و بے قراران را....
آمین یا رب العالمین

الهي!...
کجا اين دل شکسته را جز نگاه تو درمانيست!؟
و کجا اين دل تشنه را جز ابر احسان تو باراني!؟
اي زيباي زيبادوست!
اي دلرباي دلکش آفرين!
اي معبودم!...
چه لذت بخش است گذر نسيم ياد تو بر دلها،
چه زيباست پرواز خاطر تو بر قلبها،
وچه شيرين است پيمودن انديشه در جاده ي غيب ها بسوي تو،
سبحانا!...
  "اي يگانه محبوب بي ريا"
در کنارمان گير و دامنت را پناه جاودانه مان ساز؛
بار الها!...
تو را سوگند به رحمت بي منتهايت،
اجابت کن دعاهاي بندگانت را...

خدايا؛

بزرگ شدن کار سختي است!

هر گاه مرا لايق بزرگ شدن دانستي، به من دانشي ببخش تا روياي هيچکس را نابود نکنم

و براي قلب تمامي انسان ها ارزش قايل شوم تا بزرگتر شدنم به انسان‌تر شدنم معنا دهد.....

خدایا حجم دلتنگی هایم وسیع است

و پر و بالم بسته...

اینگونه بگویم

اسیر وابستگی های دنیا شده ام...

دلم آرامش میخواهد

 ذره ای... لحظه ای... آغوشی بی دغدغه تر از آغوشت سراغ ندارم... مرا در حریم آغوشت جا کن ...

که بسیار محتاج تسکینم

بارالها
آفتاب تابانت امروز نيز برآمد از پشت پنجره نگاهم
تا فروزان كند جانم با فروغ زندگى
تا باقى روز در برد و باخت، سپاسگزار تاريكى هايى باشم،
كه نويد روشنى ست...

پروردگارا
سپاس از صبح امروز، كه باز هم و باز هم،
سلامت عزيزانم، قشنگترين هديه ى زندگى به من است
و دل انگيزترين نغمه است، شنيدن صدای نفسهايشان
بر حرير زندگى و اين همه را سپاس و باقى هيچ...

دعايی زیبا از بابا طاهر :

خدایا دانشی ده
غم نگیرم .
بده آرامشی ؛
ماتم نگیرم .
خدایا از شهامت
بی نصیبم،
شهامت ده
که آرامش بگیرم.
خدایا ؛
این تفاوت بر من آموز.
که در گمراهی مطلق نمیرم.

 پــــــــــرﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺍ :
ﺍﺯ ﺑﺎﺑﺖ ﺯﻳﺒﺎﺗﺮﻳﻦ ﺗﻜـﺮﺍﺭ ﺍﻳﻦ ﺩﻧﻴﺎ ﻛﻪ ﺑﻴﺪﺍﺭﻳﺴﺖ ،ﺗﻮ ﺭﺍ ﺳﭙﺎﺳﮕﺰﺍریم...
ﺍﺯ ﺗﻮ ﺗﻘﺎﺿﺎ ﺩﺍﺭم ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﻛﻪ ﭼﺸﻢ صورت ﻣﺎ ﺭﺍ به ﺯﻳﺒﺎﻳﻲ ﻫﺎﻳﺖ ﺑﺎﺯ فرمودیﭼﺸﻢ ﺩﻟﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﻨﺪﮔﻴﺖ ﺑﺎﺯ فرما...